ลมเหมันต์

การดูพระอาทิตย์ขึ้น และพระอาทิตย์ตกนั้น จัดเป็นความรื่นรมย์ชนิดหนึ่งของคนเมือง เนื่องจากเราจะหาดูมันได้ยากเต็มที ไม่ว่าจะทั้งตึกระฟ้าหรือทั้งเมฆหมอกกลุ่มควันที่พยายามบดบังมันทั้งยามเช้าและยามเย็น

ใช่, ยามพระอาทิตย์และยามที่มันกำลังจะลับขอบฟ้านั้น มันช่างดูสวยงามจับใจ สีโทนร้อนจากแสงอาทิตย์สาดส่องผสมกลมกลืนกับสีโทนเย็นของท้องฟ้าได้อย่างลงตัว ราวกับพระเจ้าได้บรรจงใช้ภู่กันวาดมันลงบนเฟรมผ้าใบผื่นกว้าง

จริงอยู่ ไม่เคยมีวันไหนท้องฟ้าเหมือนกัน แต่มันก็สวยจับใจเราในทุก ๆ วัน

มีใครสักกี่คนที่จะตั้งคำถามอย่างจริง ๆ จัง ๆ ว่า ทำไมเราไม่ชอบมองพระอาทิตย์ตอนที่มันส่องแสงอย่างเต็มที่บนหัวเรา พระอาทิตย์ก็ดวงเดิม ฟ้าก็ผืนเดิม และแน่นอน ดวงตาที่ใช้มองก็คู่เดิม

คำตอบง่าย ๆ เห็นทีจะเป็น “ก็เพราะมันแสบตา”

แต่ถ้าเรามองให้ลึกกว่านั้น ชีวิตคนเราก็ไม่ต่างอะไรจากดวงอาทิตย์ นอกจากมีขึ้นมีตกแล้ว เรายังเรียนรู้จากดวงอาทิตย์ได้อีกว่า ยามที่มันส่องแสงแสดงอำนาจมันอย่างเต็มที่นั้น มันช่างไม่น่าสบตาเอาเสียเลย

ใช่หรือไม่ว่าคล้าย ๆ กับอำนาจบารมีของคนเรา ยิ่งใช้มาก ยิ่งมีคนสบตาเราน้อยลง

เราควรมียามเช้า ยามเย็น ยามกลางคืนของชีวิตบ้าง

จริงอยู่ว่าเราทุกคนต่างมีแสงสว่างในตัวเอง แต่จะดีกว่าไหมถ้าเราเปล่งแสงกันแต่พอดี ยึดเอาความสุขของผู้คนรอบตัวมากกว่าความสว่างเท่าที่เราอยากมี

ในทรรศนะของข้าพเจ้า พระอาทิตย์น่ะ มีดวงเดียวก็พอ

ลมเหมันต์

ชั่วฟ้าดินสลาย

ส่วนหลัก ๆ ของหนังคือ “โซ่ตรวน” ที่ล่าม “ส่างหม่อง” กับ “ยุพดี” ไว้ด้วยกัน เนื่องจากทั้งคู่ตกเป็นเหยื่อของปีศาจร้าย ที่มาในคราบของ “ความรัก”

แล้ว ใครเล่าเคยว่าไว้ว่าความรักคือสิ่งสวยงาม?เพียงแค่มันเกิดขึ้นผิดที่ ผิดเวลา ผิดคน จากสิ่งสวยงามก็กลายร่างเป็นปีศาจร้ายได้อย่างน่ารันทดใจ

ใช่หรือไม่ว่าโซ่ตรวนนั้นสะท้อนถึงการผูกมัดของคนเราดังเช่น “การแต่งงาน” ?

แรก ๆ ทั้งสองก็ยังสนุกกับมัน แต่พอนานไป กลับมีแค่ความขุ่นข้องหมองใจต่อกันมากขึ้นทุกวัน

หรือแท้จริงแล้วการแต่งงานเป็นแค่พิธีที่ใช้สร้างเงื่อนไขให้คนหมดรักกันต้องอยู่ด้วยกัน?

เพราะโลกนี้ไม่สามารถมีใครดูแลหรือโอบกอดกันได้ตลอดเวลา

เราต่างต้องการบางคน หรือไม่ต้องการบางคน ในบางเวลา อยากอ่านหนังสืออยู่กับบ้าน อยากออกไปดูภูเขา

แม้กระทั่งความรัก ก็ยังต้องการพักผ่อน

เมื่อทั้งสองถูกตรึงไว้ด้วยกันตลอดเวลา จึงย่อมมีการกระทบกระทั่งกันมากกว่าที่ควรจะเป็น

จน ช่วงหลังทั้งสองต้องการที่จะตัดโซ่ออกจากกันมาหลายครั้งแต่ไม่ประสบผลสำเร็จ ก็ได้มีชีวิตน้อย ๆ ก่อกำเนิดขึ้นในท้องของยุพดี และตอนนั้นเอง ความพยายามที่จะตัดโซ่ ก็ไม่ใช่สิ่งจำเป็นสำหรับส่างหม่องอีกต่อไปเพราะเขารู้ดีว่าได้มีโซ่ล่องหน เส้นใหม่ ที่ไม่มีทางตัดขาดได้ ได้กำเนิดขึ้นมาแล้ว ไม่ว่าจะด้วยความรัก หรือด้วยความใคร่ก็ตาม

ความรักทำให้พวกเขาอยู่ด้วยกัน และความรักอีกเช่นกัน ที่แยกพวกเขาออกจากกัน

หนัง ทำฉากได้ละเมียดละมัยมาก ๆ ถึงฉากเศร้าจะไม่รุนแรง แต่ก็พอสะกิดน้ำออกจากตาได้บ้างถึงบางมุขจะเล่นผิดที่ผิดเวลา แต่ก็ทำให้หนังคลายความหม่นหมองลงไปได้เยอะ

พะโป้ เสือผู้หญิงที่รักการสวดมนต์ อาจเพราะต้องการลบล้างกับบาปที่เคยทำก็เป็นได้

ส่า งหม่อง หนุ่มผู้ขี้ขลาด ไม่กล้าสบตาใคร แม้แต่ตอนที่กำลังจะเล่นชู้กับเมียของอาตัวเอง ก็ยังโยนความผิดไปให้ยุพดี และเป็นแบบนี้ตลอดเวลา

ยุพดี หญิงผู้รักอิสระ เกลียดจารีตประเพณี เพราะเชื่อว่าสิ่งเหล่านั้นทำให้ความเป็นอิสระลดน้อยลง

หนังดี ๆ อย่าลืมไปดูกันนะเพื่อน ๆ

ลมเหมันต์